Door: Laurens Verbeek, Servicelinemanager bij Doxis

 

Het cijfer is niet meer weg te denken in ons dagelijks leven. Web 2.0, Werken 2.0, Overheid 2.0, Ambtenaar 2.0, User 2.0, Archief 2.0, Verzekeren 2.0, Politiek 2.0, Crisis 2.0, Vergrijzing 2.0, …. Waar gaat dit eindigen? En nummeren we nog even door als de generatie Y en de generatie Einstein onze ambtelijke kantoren gaan bemensen? … Overheid 3.0, Overheid 4.0.

Zijn we nog ‘in control’? Of laat ik het voor de ‘vrije 2.0 denkers’ anders zeggen: zijn we nog In Control 2.0? Of staan we als informatiemanagers voor een onmogelijke taak?

Om maar eens wat tegenstellingen aan te geven. Informatiemanagers zijn kampioenen in het gestructureerd zoeken, de gebruiker 2.0 verafschuwt complexe zoekschermen en vertrouwt op Google. De informatiemanager focust op het belang van contextinformatie, de gebruiker 2.0 is ‘lui’, het maakt hem geen biet uit waar opslag plaatsvindt. De informatiemanager koestert boomstructuren en hiërarchieën, de gebruiker 2.0 haakt af als de interface niet werkt als YouTube of Facebook. De informatiemanager denkt nu al na over selectie en verwijdering om de repository schoon te houden, de gebruiker 2.0 rent naar de supermarkt en koopt gewoon een 1 TB-disk voor € 69,95. Wij als informatiemanagers zijn trots op onze structuurplannen, thesauri en classificatieschema’s maar de gebruiker 2.0 vertrouwt op automatische categorisering en folksonomies.

En 2.0 is nu. Langzaam maar zeker, en onontkoombaar, sluipt 2.0 onze overheidsburelen binnen. Interactieve deling van informatie tussen disciplines, het gebruik van de wijsheid van de burger, bloggende ambtenaren, gemeentelijke wiki’s en rijkstwitters zijn inmiddels al gemeengoed geworden. Heeft u er grip op? Nee, dan is een deel van het bedrijfsproces u als informatiebeheerder al door de handen geglipt. En kunt u nog volledig instaan voor het 100% kunnen voldoen aan de eisen van democratische rechtscontrole? Nee, uw politieke bazen mogen zich dan toch wel eens achter de oren gaan krabben. En dan het cultureel erfgoed, is dat nog geborgd? Afijn, ik denk dat u het antwoord zelf wel kunt geven.

Is alle hoop voor ons als ondersteuners van het bedrijfsproces, ridders van de bewijsvoering en hoeders van het cultureel erfgoed dan verloren? Nee, ik denk het zo maar niet. Want in de kern blijft er uiteindelijk behoefte aan structuur en ordening. Vanuit chaos ontstaat uiteindelijk altijd een nieuwe orde. Denk daarbij maar eens aan één van de veel aangehaalde 2.0 initiatieven, namelijk Wikipedia. Na een periode van ongelimiteerde interactiviteit en vrijheid zijn bij Wikipedia inmiddels redactiecommissies en controleurs actief. Ofwel In Control 2.0 heeft zich gevestigd, zonder dat wordt getornd aan de uitgangspunten van interactieve kennisdeling. En daar kunnen we als DIV van leren … op weg naar regie en redactie aan de voorkant, ongelimiteerde vrijheid voor de werker 2.0 in het bedrijfsproces en gecontroleerde waardering voor selectie na afloop …